’Siz Sizi Siz Yapan Değerlerle Davranırsanız Çizginizi Göstermiş Olur ve İnsanları Yaşamınıza Ona Göre Davet Etmiş Olursunuz’’

Hani derler ya çok samimiyet tez ayrılık getirir diye. O denli bir şey ki bunu insanları tanıdıkça anlayabiliyorsunuz. Beşerlerle münasebetlerimizi istikrarda tutmak en olağan olanı. Yani bağlarımızda hürmet uzaklığını koruyarak hareket ettiğinizde daha sağlam alakalar kurduğunuzu göreceksiniz. Bilhassa müşahedelerim sonucunda şu kanıya vardım. Beşerler ortasındaki bağlantı sorunu temelde zahmetli olan bir nokta. İrtibat meselesinden kastım şudur:

Lise talebelerinden tutun da yetişkin bireylere kadar uygun bir dinleyici rolünde olan ve konuşkan olup karşısındaki bireye fırsat vermeyen insan tipine rastladım.

Burada insan ortasındaki münasebetlerde bir taraf düzgün bir dinleyici ve daima dinleyen taraf ve başka taraf ise konuşan taraf.Hep kendi anlaşılsın daima kendi dinlenilen taraf olsun istiyor.Belki de etrafınızda bu üzere bir durumla sizler de karşılaşmışsınızdır.Bir de uygun dinleyici karşısındakini dinleyip yardımcı olmak niyetiyle tüm samimiyetiyle dinlerken konuşan taraf karşısındakini bir robot misali kaygı dinleyici üzere her şeyini anlatıp dinleyen tarafa onunla ilgili ne kasveti olup olmadığını sormayarak karşısındakinin beynini sömürmekte.

Böyle tipteki beşerler daima dinlenilmek anlaşılmak ve bir tek kendi kederinin olduğunu zannederek hareket etmektedirler.Sizin ne derdiniz var sizin fikirleriniz neler bunu sorgulamazlar.Yani burada irtibat tek taraflıdır. Bu üzere münasebetler sağlıklı olmayan bağlardır.Hem vaktinizden sarfiyat hem de gücünüzden.

Peki bu üzere durumlarda ne yapmalıyız?

Karşınızdaki insan tahminen de bu hareketinin farkında değildir.Bunu hoş bir üslup ile karşımızdaki bireye yansıtabiliriz.Böyle bir durumda karşımızdakini yargılayıcı bir tavırla değil de daha çok yansıtma ve empatik lisan kullanarak bunu yansıtabiliriz.

‘’Karıncayı bile incitmem deme ! Bile den incinir karınca;söz söylemek irfan ister anlamak insan’’ demiş Fuzuli

Ne çok yaşıyoruz bu kelamı o denli değil mi ?
Ne düşündüğünü daha kendi düşünmeden karşımızdaki insan kırılır mı ya da beni nasıl anlar diye düşünmeden bazen umursamaz bir tutumla bazen bencilce düşünebiliyor insan.
Düşünmeden söylenen her kelam tahminen de kaç tane insanı kırdı .
Düşünmek beşere verilen bir armağan iken düşünmenin inceliği ve davranışa yansıma hâlini bir ikram kutusuna benzetirim.Bu armağan kutusunun içinde kelamı düşünerek tartarak lisana getirmek,içinde yargılama metaforunun olmadığı anlamayı,dinlemeyi,saygıyı ve empatiyi barındıran bir lisan var.

İkram kutusunun içinde bir sürü davranış biçimi var.Siz bu davranış biçimlerinden hangisini seçerek devam ederdiniz yolunuza?
Bir hediyeyi nasıl takdim edersiniz bir düşünün kendinizce
İkram özenip insanlara sunduğumuz hoşluk değil midir?
O vakit bu ikram hoyratça değil daha nazik daha kıvamında daha uygun ve makul sözlerle takdim edilseydi neler olurdu?

En son kullandığınız sözler kaç beşere olumlu kaç beşere olumsuz etki etti bir düşünün.

Kelam söylerken karşımızdaki bireyin nasıl bir mizaca sahip olduğunu anlayıp ona nazaran sözleri kullanmak sizi hem irtibata karşı hem de insanlara karşı manalı kılar.