Yalnız insanların dünyayı farklı algılayıp algılamadıklarını anlamak gayesiyle bir araştırma tasarlandı. Bu araştırma kapsamında iştirakçilerle fMRI ve öz-anlatım araçları kullanılarak data toplanıyor ve bir deney yapılıyor.
Deneyde iştirakçilere çok çeşitli mevzularda görüntüler izletiliyor ve nöronal reaksiyonları kaydediliyor. Sonra anketlere verdikleri yanıtlar ile görüntülere gösterdikleri yansılar eşleştiriliyor ve her bireyin sonuçları birbirleriyle karşılaştırılıyor.
Yalnızlık hissetmeyen bireylerin dataları birbirleriyle karşılaştırılıyor ve reaksiyonların epey benzeri olduğu görülüyor. Yalnızlık hisseden bireylerin bilgileri birbiriyle kıyaslandığında ise benzerliğin manalı derecede az olduğu görülüyor. Arkadaş sayıları, demografik değişkenler ve iştirakçilerin arkadaşlık durumları da denetim edildikten sonra bile manalı fark görülmeye devam ediyor.
Araştırmacılar bu sonuçların, yalnız bireylerin dünyayı akranlarından farklı gördüğünü söz ettiğini söylüyor. Yani her yalnız bireyin kendine has bir yalnızlığı var.
Araştırmacılar bu bulgulara dayanarak, yalnız beşerler açısından birtakım risk faktörleri olduğunu da tabir ediyor. Yalnızlık hisseden bireylerin yüklü olarak, dünyayı kendisinden farklı gören beşerlerle çevrili olması, onlarla tertipli olarak sosyalleşse bile, yalnızlık için bir risk faktörü olabilir.
Eğer siz de yalnızlık çekimlerdenseniz, sizi anladığını hissettiğiniz beşerlerle daha çok bir ortaya gelin. Kendinizi söz etmenin yollarını arayın. İlişkin olma, kapsanma gereksiniminizi karşılayacak ortamlar edinin. Baş etmekte zorlanıyorsanız, bir ruh sıhhati uzmanından yardım alın.
Psk. Dan. Ferihan Batum Doğan

