Terapide Direnç

TERAPİDE DİRENÇ

Direnç, terapide sık görülen bir durumdur. Danışanın terapi yahut tedavi içinde gelişmeye ve değişmeye yönelik bilinçsiz yahut şuurlu isteksizliği olarak tanımlanabilir. Danışanların terapiye direnmesinin birçok nedeni vardır, bunlar ortasında:

Değişim korkusu: Değişim korkutucu olabilir ve müşteriler değişmeye başlarlarsa ne olacağından korkabilirler. Hayatlarının denetimini kaybedeceklerinden yahut ortaya çıkan yeni hislerle baş edemeyeceklerinden kaygı edebilirler.

Bilinmeyenden korkma: Terapi güçlü bir süreç olabilir ve danışanlar kendileri hakkında keşfedeceklerinden korkabilirler. Geçmiş travmalarıyla yüzleşmekten yahut güç hislerle uğraşmaktan korkabilirler.

Güven eksikliği: Danışanlar terapistlerine güvenmeyebilirler yahut terapinin kendilerine yardımcı olabileceğine inanmayabilirler. Geçmişte terapiyle ilgili olumsuz tecrübeleri olmuş olabilir yahut terapinin neler başarabileceği konusunda gerçekçi olmayan beklentileri olabilir.

Savunma sistemleri: Danışanlar kendilerini rahatsız yahut telaşlı hissetmekten korumak için savunma düzeneklerini kullanabilirler. Bu savunma sistemleri, inkar, yansıtma yahut rasyonalizasyon üzere çeşitli formlarda tezahür edebilir.

Direnç, tedavinin tesirli olmasını zorlaştırabilir. Bununla birlikte, direncin sürecin olağan bir modülü olduğunu hatırlamak değerlidir. Terapistler, danışanların direnme nedenlerini anlayarak, dirençlerini yenmelerine ve terapide ilerleme kaydetmelerine yardımcı olabilir.

Direnç Türleri

Terapide ortaya çıkabilecek birçok farklı direnç çeşidi vardır. En yaygın çeşitlerden kimileri şunlardır:

Kaçınma: Danışanlar muhakkak bahisler hakkında konuşmaktan kaçınabilir yahut randevularını iptal edebilirler.

Pasiflik: Danışanlar terapistin söylediği her şeye katılabilir yahut terapiye katılmayabilirler.

Savunuculuk: Terapist inançlarına yahut davranışlarına meydan okuduğunda danışanlar savunmaya geçebilir.

Entelektüelleştirme: Danışanlar, hislerini hakikaten hissetmeden sıkıntıları hakkında entelektüel bir halde konuşabilirler.

Eyleme dökmek: Danışanlar sıkıntılarını terapide tartışmak yerine gerçek dünyada canlandırabilirler.

Terapide Dirençle Nasıl Başa Çıkılır?

Terapide dirençle başa çıkmanın birkaç yolu vardır. En yaygın tekniklerden kimileri şunlardır:

Danışanın direnme nedenlerini keşfetme: Terapist, danışanın direnme nedenlerini keşfetmesine yardımcı olabilir. Bu, danışanın endişelerini ve tasalarını anlamasına ve terapiye karşı daha olumlu bir tavır geliştirmesine yardımcı olabilir.

Müşteriyi hislerini tabir etmesi için cesaretlendirmek: Terapist, danışanı, rahatsız edici yahut güç hisler olsa bile hislerini tabir etmesi için teşvik edebilir. Bu, danışanın duygusal bagajından kurtulmasına ve güzelleşmeye başlamasına yardımcı olabilir.

Danışanın savunma sistemlerine meydan okuma: Terapist, danışanın savunma düzeneklerine meydan okuyabilir. Bu, danışanın kendi niyet ve davranış kalıplarının daha fazla farkına varmasına ve bu kalıpları değiştirmeye başlamasına yardımcı olabilir.

Danışanı desteklemek: Terapist danışana dayanak ve cüret verebilir. Bu, danışanın kendini inançta ve onaylanmış hissetmesine ve terapide ilerleme kaydetmesine yardımcı olabilir.

Çözüm

Direnç, terapide sık görülen bir durumdur, lakin üstesinden gelinebilir. Terapistler, danışanların direnme nedenlerini anlayarak ve uygun teknikleri kullanarak, danışanlarının dirençlerini aşmalarına ve terapide ilerleme kaydetmelerine yardımcı olabilir.

Uzman Psikolog/ Pedagog Mustafa Cem Oğuz

Stajyer Psikolog Ekin Kılıç

REFERANSLAR

Gladding, S. T. (2012). Family therapy: History, theory, and practice (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.

Watson, J. C. (2006). Addressing client resistance: Recognizing and processing in. Journal of Counseling & Development, 84(2), 196-204.

Corey, G. (2016). Theory and practice of counseling and psychotherapy (9th ed.). Belmont, CA: Brooks/Cole.

Yalom, I. D. (2005). The theory and practice of group psychotherapy (5th ed.). New York, NY: Basic Books.