Nöbetçi Eczaneler
(TBMM) – İYİ Parti Grup Başkanvekili Uğur Poyraz, 6 Şubat depremlerinin üçüncü yılında deprem gerçeğiyle yaşayan Türkiye’de can ve mal güvenliğinin sağlanabilmesi, risk azaltma politikalarının etkinleştirilmesi, toplanan kamu kaynaklarının amacına uygun biçimde kullanılması, afetlere dirençli şehirlerin oluşturulması ve geleceğe yönelik kalıcı önlemlerin hayata geçirilebilmesi amacıyla mevcut yasal düzenlemelerin ve uygulamaların kapsamlı biçimde değerlendirilmesi için araştırma komisyonu kurulmasına ilişkin önergesini TBMM Başkanlığı’na sundu. Poyraz, önergesinde “Ulusal Deprem Stratejisi ve Eylem Planı 2012–2023 yıllarını kapsamaktadır. Sadece bu eylem planının sona ermesinden itibaren yaklaşık 3 yıl geçmiş ve henüz yeni bir eylem planı kamuoyuna paylaşılmamıştır” ifadesine yer verdi.
İYİ Parti Grup Başkanvekili ve Antalya Milletvekili Uğur Poyraz, TBMM Başkanlığı’na sunduğu önergesinde, 6 Şubat depremlerinin üçüncü yılında deprem gerçeğiyle yaşayan Türkiye’de can ve mal güvenliğinin sağlanabilmesi, risk azaltma politikalarının etkinleştirilmesi, toplanan kamu kaynaklarının amacına uygun biçimde kullanılması, afetlere dirençli şehirlerin oluşturulması ve geleceğe yönelik kalıcı önlemlerin hayata geçirilebilmesi amacıyla mevcut yasal düzenlemelerin ve uygulamaların kapsamlı biçimde değerlendirilmesi için Araştırma Komisyonu kurulmasını talep etti. Önergesinde, TBMM’ye daha önce verilen deprem araştırma önergelerinin, her seferinde iktidar tarafından itinayla reddedildiğini halkın unutmadığını ve unutmayacağını kaydeden Poyraz, 6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçmiş olmasına rağmen, ülkede deprem hazırlığı konusundaki eksikliklerin hâlâ devam ettiğini dile getirdi. Poyraz, araştırma önergesinde şunları kaydetti:
“UDSEP 2012–2023 yıllarını kapsamakta, yeni bir eylem planı kamuoyuyla paylaşılmadı”
“Özellikle kamu kurum ve kuruluşlarının konuya ilişkin hazırlık ve planları geçmişte kalmış, güncelliğini yitirmiştir. 18 Ağustos 2011 tarihli ve 28029 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Deprem Stratejisi ve Eylem Planı (UDSEP) 2012–2023 yıllarını kapsamaktadır. Sadece bu eylem planının sona ermesinden itibaren yaklaşık 3 yıl geçmiş ve henüz yeni bir eylem planı kamuoyuyla paylaşılmamıştır. AFAD koordinasyonunda illerde hazırlanan İl Afet Risk Azaltma Planları (İRAP) kapsamında, bazı illerde 2026 için belirlenen 168 eylem ve hedefin ne ölçüde hayata geçirildiği; afet yönetim merkezleri, erken uyarı sistemleri ve lojistik altyapı çalışmalarının mevcut durumu henüz şeffaf ve denetlenebilir biçimde ortaya konulamamıştır. Mevcut hazırlık düzeyi bu şekilde devam ettiği takdirde başta İstanbul merkezli Marmara Bölgesi’nde beklenen deprem olmak üzere olası depremlerin, geçmişteki depremlerin yol açtığı sonuçlara benzer ya da daha ağır can ve mal kayıplarına yol açabileceği değerlendirilmektedir. Bu durum, milyonlarca yurttaşımızı doğrudan afet mağduru hâline getirme riskini beraberinde getirmektedir.
“Deprem vergilerinin akıbetini bilen yok”
Öte yandan 17 Ağustos 1999’da yaşanan Gölcük depremi sonrasında getirilen ve kamuoyunda ‘deprem vergisi’ olarak bilinen Özel İletişim Vergisi kalemlerinin, 1999’dan bu yana toplanan toplam tutarı ortalama döviz kuru hesaplamasıyla yaklaşık 40 milyar doları aşmıştır. Bu kaynakların önemli bir bölümünün deprem riskini azaltmak, yapı güvenliğini artırmak ve afet hazırlığı için kullanılmadığı; genel bütçe harcamalarına yönlendirildiği yönündeki iddialar kamuoyunda ciddi bir güvensizlik yaratmıştır. Bu kaynaklarla kaç adet güvenli konut üretilebileceği, hangi riskli alanların dönüştürülebileceği ve neden bu fırsatların etkin biçimde değerlendirilmediği hususlarının incelenmesi kamu yararı açısından zorunludur.
“Kamu kurumlarımız ne kadar hazırlıklı?”
Afet yönetimi süreçlerinde AFAD, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, valilikler, belediyeler ve diğer ilgili kurum ve kuruluşlar arasında etkin bir koordinasyon ve ortak karar alma mekanizmasının hukuki ve teknik olarak oluşturulup oluşturulmadığı; bilim insanlarının, meslek odalarının ve uzman kuruluşların görüşlerinin karar alma süreçlerine yeterince yansıtılıp yansıtılmadığı hususlarının bütüncül biçimde değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda; Anayasa’nın 98’inci maddesi ile Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını teklif ederiz.”