Nöbetçi Eczaneler
Büyüme sürecimizde her birimiz “ağlama”, “bu kadar zayıf olma”, “güçlü olmalısın”, “böyle şeyler moralini bozmamalı” üzere cümleler duymuşuzdur. Duruma nazaran bu cümlelerin gerisindeki niyet uygun üzere olabilir, fakat bu cins sözlerin tesiri için pek de birebiri söylenemez. Çünkü hisler kendiliğimizle bütünleşiktir. Zaten ve çoğunlukla da kaçınılmazdırlar. Biri hissettiklerini dışavurduğunda onun hislerini engellemek ya da görmezden gelmek nihayetinde o kişinin o hissini bastırmayı ve saklamayı inançta hissedebilmek için bir kural olarak öğrenmesi ile sonuçlanır.
Bastırılan rastgele bir his da uzun vadede yok olmaz, bilinçdışında kendine yer eder, istenmeyen davranış ya da dışavurumlarla kendine çıkacak bir alan kollar. Bu anlık ya da devirlik yüzeye çıkışlar “strestendir” diyip geçtiğimiz bir baş ağrısı, öfke patlamaları, sebepsiz ağlamalar ya da tekrarlayan fikirler olarak kendini gösterir. Çünkü bize “ağlama”, “bağırmana gerek yok”, “büyütüyorsun” üzere şeyler söyleyen sesleri içselleştirimişizdir ve bilinçdışımız onların söz edilebileceği bir alan olmadığını varsayar. Saklandığımızı ve inançta olduğumuzu zannederken, apaçık ortadayızdır. Görüldüğümüzü hissedene yani sobelenene kadar, bu bu türlü sürecektir.