Herkes Psikoloğa Gitmeli Mi?
Nasıl ki fizikî rahatsızlıklarımızı fark ettiğimizde bir uzmandan yardım alıyorsak ruhsal olarak zorlandığımız durumlarda da bir uzman takviyesine başvurmak en hakikat karar olacaktır.
Bir başka boyutta bunu kıymetlendirecek olursak, yaşadığımız kitlesel sıkıntılarla birlikte (salgın hastalıklar, doğal afetler, ekonomik sorunlar) git gide yalnızlaşmaya başladık. Bu süreçte bizi daha çok buhrana, depresyona, yalnızlaşmaya itti. Aslında pandemi süreciyle gördük ki psikologlara çok daha fazla gereksinim var. Zira kimse kimseyi dinlemiyor. Kimse kimseye öncelik vermiyor. Beşerler artık bu noktada terapiye daha çok başvuruyor. Biz şu an hala bir derdim var ve bu kaygımı çözmek için terapiye giderim noktasındayız. Lakin muhtemelen bundan 10 15 sene sonra herkesin nizamlı bir terapisti var noktasına geleceğiz. Zira paylaşım yapılabilecek insan sayısı git gide azalıyor.
Buna ek olarak beşerler ekseriyetle bir durum “sorun” haline gelmeden psikoloğa gitmiyorlar. Burada “sorun” dediğim şey kişinin günlük yaşantısında karşılaştığı zorluklar, aile, alakalar ve toplumsal bağların ziyan görmesi, iş performansının düşüşü, gerilime bağlı fizikî rahatsızlıkların ortaya çıkması ve bir ekip psikiyatrik semptomların ortaya çıkması oluyor. Bazen de yakın etraf bir şeylerin yolunda gitmediğini fark edip kişiyi yönlendirebiliyor yahut ısrar etmesi sonucu psikoloğa başvuruluyor. Rahatsız olunan mevzunun bu derece büyüdükten sonra bir uzmana başvurulması, ruhsal takviye sürecini uzatabiliyor; bu da hem maddi hem de manevi olarak bireye daha çok yük oluyor.
Bu yüzden ruhsal rahatsızlıkların ortaya çıkmasını önleyici olarak gereksinim duyan herkes psikoloğa gitmeli diye düşünüyorum.
