Nöbetçi Eczaneler
Yapılan son araştırmalara nazaran, babalarıyla ferdi olarak daha fazla vakit geçiren çocuklar, daha az vakit geçiren öteki çocuklara nazaran duygusal sıkıntılarla ve gerilimle daha güzel gayret edebiliyorlar.Ayrıca kendi yaş kümelerindeki başka çocuklarla kıyaslandıklarında kendilerini daha yeterli tabir edebiliyorlar hasebiyle asosyallikten de uzaklar.İletişimleri daha yeterli ve iş hayatlarında da daha başarılılar.
Toplumumuzda klâsik rol paylaşımına bakıldığında anne çocuklarla hem fizikî hem de duygusal olarak ilgilenen kişi baba ise yalnızca ekonomik muhtaçlıkları üstlenen kişi rolündedir.Ancak çocukların fizikî gereksinimleri büyüdükçe azalır ve ruhsal, ruhsal gereksinimleri artar.Baba çocuğun yalnızca ekonomik gereksinimlerini karşılayıp öteki gereksinimlerinde eksik kaldığında annenin çocuğa takviye vermesi ve onunla ilgilenmesi çocuğa yetersiz gelebilir ve bu durum çocuk tarafından baba faktörünün ne olup olmadığı ile ilgili karışıklık yaşamasına neden olur.
Bu durum yalnızca erkek çocuk için değil kız çocuk için de epeyce değerli bir yere sahiptir.Erkek çocuklar için baba faktörü ‘erkek’ ya da ‘baba’ olmanın manasını barındırırken, babasının annesi ile olan bağlantısı de çocuğun bayanlara olan bakış açısında hayli değerli bir yere sahiptir.Kız çocukları ise, ‘kadın’ olmanın ne olduğunu babasıyla olan birinci ilgisinden öğrenir zira babası onun hayatındaki birinci erkektir.Böylelikle hayatındaki birinci erkekle olan inançlı ilgi,ilerki yaşlarında kurulacak sağlam birlikteliklerin de başlangıcı olur.Çocukluk çağlarında babasıyla inançlı alaka kuramayan kız çocuklarında meskenden kaçmak için erken yaşta evlenmeler görülmektedir.
Konuttan kaçmak için evlenen kız çocuklarının yaşları ortalama 16-22 aralığındadır yani bu kişi aslında hala çocuktur.Kendisi çocuk sahibi olduğunda babasıyla kuramadığı bağlantının yerine aslında koyabilecek pek bir şey bulamayacaktır ve böylece bu inanç olmayan bağlantı malesef jenerasyondan nesile aktarılacaktır.
Sonuç olarak,çocuklar anneleri kadar babalarıyla da ferdi vakit geçirmelidir.Bu vakti aşikâr bir saat dilimi ile sınırlamak güçtür fakat yapılan araştırmalara bakıldığında, babaların çocuklarıyla haftada yalnızca 1-2 saat vakit geçirdikleri görülmüştür.Bu mühlet epey yetersizdir. Akşamları 1-2 saat, haftasonları ise 1 gün çocuklarla birlikte yapılan etkinlikler ile geçirilen kaliteli vakit kâfi sayılabilir.Ancak yinede bu durum çocuktan çocuğa ve çocuğun özel durumuna bağlı olarakta değişkenlik gösterebilir.
Babalar çocuklarıyla neler yapsınlar?
Burada yapılan aktivitenin tipi ve kıymeti çocuğun yaşına nazaran değişmektedir.
Küçük yaş çocuklarla birlikte oyun oynamak, parkta vakit geçirmek ve kendi yaşıtlarıyla oynamasına teşvik etmek,çocuk programlarını izlemek,yemek sofrasında birlikte yemek yemek,hayvanlarla ve tabiatta vakit geçirmek yapılabilecekler ortasındayken daha büyük yaş çocuklarla genel bahisler üzerinde sohbet ederek onu tanımaya, anlamaya ,hobi ve zevklerini keşfetmeye çalışmak, seyahat etmek ve spor yapmak örnekler ortasında sayılabilir.
Tüm bu faaliyetlerle birlikte bir babanın yapabileceği en güzel şey, çocuğunun annesine olan davranışlarıdır.Çünkü hem erkek hem de kız çocukları babalarını gözlemleyerek birinci bayan ve erkek rol modellerini ömür uzunluğu hafızalarında taşıyacaklardır.
Sevgilerimle
Örnekler:
1- Parmak boyasıyla fotoğraf yapın.
2-Birlikte bulmaca çözün.
3-Birlikte yemek yapın.
4-Bir koleksiyon yapmaya başlayın.
5-Sessiz sinema oynayın.
6-Birlikte müzik söyleyin.
7-Birbirinizi gıdıklayın.
8-Birlikte bir öykü yazın.
9-Sabah erken kalkıp birlikte kahvaltı hazırlayın.
10-Birbirinizin fotoğraflarını çekin.
11-Birbirinizin taklidini yapın.